جوان و جوانی
جوان به کسی گفته می شود که پیوسته بالنده و با نشاط است و یکنواخت حرکت نمی کند و همیشه در جستجوی تازه ها و پیشرفت زنده گی است. کورکورانه تقلید نمی کند و دنبال حقیقت می گردد و میان قول و عمل خود توافق ایجاد می کند.
از ابتدای پیدایش و تاریخ بشر همه کسانی که تغییر آوردند، تمدن ساختند و برای خود و ملت خود رفاهیت ایجاد کردند جوانان بوده اند.
پیامبران الهی نیز با درک این مطلب که نیروی جوانی می تواند حرکت ها را به پیروزی برساند توجه خویش را بیشتر بر سر تربیه نسل جوان متمرکز ساختند. و پرچم اسلام نیز از آغاز طلوع خود تا امروز بر دوش جوانان حمل گردیده است.
پیامبر اسلام (ص) دعوت خود را بین جوانان آغاز نمودند و همه کسانی که دعوت پیامبر را قبول کردند و بعد از ایشان پرچم رسالت آسمانی را بلند داشتند همه جوانان بودند.
آنها با نروی جوانی بود که مسئولیت های بسیار سنگین را با جان و دل پذرفتند و در راه آن هرچه داشتند با افتخار فدا کردند.
پس امروز هم اگر ما بخواهیم وطنی آرام، قدرتمند، با رفاه و سعادت مندن داشته باشیم یگانه راه آن توجه به تربیت جوانان است.
جوانان وطن ما نیز به مقتضای طبیعت جوانی بسیار علاقه مند به پویایی، بالندگی و نشاط هستند؛ اگر به این نیروی پرشور و با نشاط توجه جدی نشود شکار دشمن شده به جای تعهد به دین و وطن متعهد به مصالح شخصی خود شده و سرانجام به خاطر خود، مصالح و منافع وطن را نا دیده گرفته و برای دشمنان دین و وطن به آله دست و جاسوس تبدیل شده و نام و ننگ و ناموس خویش را خدای ناخواسته به نانی از دست می دهد!
پس باید ما بدانیم و فراموش نکنیم که امروز بیش هر زمان دیگر ضرورت به جوانان فعال و توانمند و متینی است که برای خود هدفی فراتر از زندگی تعیین کرده، و وجودش را همچون حلقه ای در زنجیره ملتش قرار داده، و دارای آرمان و الگوی والایی باشد و در جهت اهداف بلند و سربلندی ملت خود شب و روز تلاش و فعالیت کند و به سرعت و تندی رعد و برقهای خروشنده، و به قوت طوفانهای شدید و به ثبات و پایداری طبیعت به سوی کمال بشتابد و در سفر زندگی عاشق و دوست دار دین و وطن خویش باشد و در کار زار زنده گی سنگر ایمان ، وجدان و انسانیت را از دست ندهد و برای رفاه تمام بشر ارزش های والای انسانی را در خود و جهان پیرامونش نهادینه بسازد.
وگر نه انسان جوان به آب زلالی می ماند که اگر پیوسته به سوی تعالی و رشد مادی و معنوی خویش در حرکت نباشد، می گنددو تیره و بدبو می گردد.
عبدالقادر
مومن
