۶ عبارتی که باید از به کار بردن آنها در مواجهه با افراد مسن خودداری کنید
وقتی فردی دوران پیری را پشت سر میگذارد و وارد دسته سالمندان میشود، با احساسی از پایان نزدیک و عزیمت قریبالوقوع از این دنیا همراه میشود که در سلامت، وضعیت روانی و ذهنی او منعکس میشود.
در این راستا، سالمندان ممکن است از عبارات خاصی استفاده کنند که بیانگر مرحله پیری، دیدگاه آنها نسبت به زندگی و آینده است، که ممکن است مورد آخر در ذهن آنها نباشد؛ این امر بر اعمال و حرکات آنها تأثیر منفی میگذارد، که برخلاف رویکرد نبوی تعیین شده توسط پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله است، آنجا که فرمودند: «اگر قیامت فرا رسد در حالی که یکی از شما نهالی در دست دارد، اگر میتواند قبل از فرا رسیدن آن، آن را بکارد، باید این کار را انجام دهد» (روایت احمد).
به گفته بکا لوی، محقق بهداشت عمومی و روانشناسی در دانشگاه ییل در ایالات متحده، کارشناسان تأیید میکنند افرادی که برداشتهای مثبتی از پیری دارند، بیشتر قادر به بهبودی، بهبودی از بیماریها و حفظ فعالیت بدنی خود هستند.
مطالعات اخیر نسبت به استفاده از عبارات منفی یا پیامهایی که با ایده پایان یا اینکه پیر شدن به معنای پسرفت و توقف کار، کسب دانش و یادگیری یا دستیابی به چیزی در آینده است، هشدار میدهند.
به عبارت دیگر، سالمندان اغلب در گذشته سیر میکنند و آینده را نادیده میگیرند، و دیگران ممکن است ناخواسته با تکرار عبارات منفی که روحیهای شکستخورده و دلسوزانه در مورد عزیمت قریبالوقوع دارند، مانند اینکه مثلاً این یک «پیرمرد» است یا این یک «پیرزن» است، این را تقویت کنند؛ بنابراین، نباید از آنها چیزی خواست، نباید از آنها نصیحت خواست و نباید در فعالیتهای تعاملی شرکت کرد.
مطالعات علمی تأیید میکنند افرادی که به پیری با دید مثبت نگاه میکنند، ممکن است کاهشی در شاخصهای زوال شناختی مرتبط با زوال عقل نشان دهند و برخی از تواناییهای شناختی آنها ممکن است بهبود یابد.
این سطور برای شما خلاصهای از ۶ عبارتی است که بار معنایی منفی دارند و ممکن است سالمندان را تحت تأثیر قرار دهند. بهتر است آنها را تکرار یا استفاده نکنید، یا حتی خودجوش با آنها روبرو نشوید.
اول: عبارت «من برای این کار خیلی پیر هستم» را تکرار نکنید، زیرا این یک عبارت منفی است که به فرد توجیهی برای توقف انجام یک فعالیت خاص یا امتحان کردن چیز جدید میدهد و افراد مسن را زندانی دیدگاه خاصی میکند که تواناییها و فعالیتهای آنها را محدود میکند.
دوم: از به کار بردن عبارت «من در این سن نمیتوانم یاد بگیرم» خودداری کنید، زیرا این عبارت مانع کسب مهارتهای جدید میشود، با توجه به اینکه یادگیری در سن خاصی متوقف نمیشود، محدودیتهای دانش به سن خاصی مربوط نمیشود و مغز قادر به ایجاد ارتباطات عصبی جدید در تمام سنین است.
سوم: برخی از سالمندان از عبارت «اوضاع از این به بعد بدتر خواهد شد» استفاده میکنند که نشاندهندهی کاهش مداوم سلامت و تحرک است. این یک باور منفی است که ممکن است به بدتر شدن پیامدهای سلامتی منجر شود. بنابراین، باید از دیدگاه منفی نسبت به سن اجتناب کرد و با رویکردی مثبت به زندگی نگریست.
چهارم: تحمیل قانون سنی که میگوید «این کار برای سن شما مناسب نیست»، که یک سندرم سالمندان است که محدودیتهای سختگیرانهای را بر رفتار آنها و آنچه فرد میتواند در هر سنی انجام دهد، اعمال میکند و روحیه آزمایش، ماجراجویی و دانش را محدود میکند. سالمندان ممکن است اشتیاقی داشته باشند که فقط باید برای تجدید فعالیت و سرزندگی تحریک شود.
پنجم: یک عبارت منفی وجود دارد که به سالمندان گفته میشود: «هنوز کار میکنی؟» این سوال پیامدهای منفی دارد و این تصور را القا میکند که سالمندان صلاحیت کار کردن را ندارند، هرچند کار کردن در دوران پیری میتواند به زندگی فرد ارزش زیادی ببخشد و اینکه آنها عضوی از جامعه خود هستند و نه باری بر دوش کسی.
ششم: عبارت «علت پری است» در مواردی به کار میرود که چیزی فراموش شود یا خطای کوچکی رخ دهد، اگرچه فراموشی در هر سنی ممکن است و میتواند در جوانی همراه مرد جوان باشد، نه در پیری.
زبان وسیله ای برای بیان و در عین حال، عاملی کلیدی در شکل گیری تجربه انسان از پیری است. بنابراین، باید به افراد مسن جملات مثبتی داده شود که دیدگاه آنها را نسبت به پیری و اینکه پیری مانعی برای زندگی نیست، تقویت کند.
منبع: وبسایت المجتمع
واحد ترجمه: فروغ اندیشه
