رسانه‌ها و فلسطین چشم‌اندازی به تحریف واقعیات غزه

موضوعی که امروز زیاد به چشم می‌خورد؛ تحریف واقعیت‌ها از سوی رسانه‌هاست. رسانه‌ها واقعیات را در حاشیه و احتمالات را در صدر خبرها می‌کنند. روزانه ده‌ها و صدها فلسطینی از زن و مرد و کودک بی‌هیچ تفاوتی زیر بمب‌های فسفری و حملات وحشیانه رژیم تروریستی صهیونیستی جان می‌دهند اما این موضوع برای جهان عادی شده است. کافی است یک اتفاق کوچک در سایر کشورهای خاورمیانه رخ دهد؛ آن‌گاه تا دو سه روز تیتر خبرهاست و موجی از محکومیت‌ها شکل می‌گیرد.اخبار فلسطین در حاشیه ولی در عوض لحظه به لحظه خبرهای کوچک و بزرگ از ایران و افغانستان آن‌قدر بزرگ‌نمایی می‌شود، تو گویی تمام مشکلات بشری در این دو کشور اتفاق می‌افتد.سؤال اینجاست؛ چرا برخی دردها و مشکلات نادیده گرفته می‌شود و برخی دیگر تبدیل به سوژه رسانه‌ای؟رسانه‌ها زمانی قرار بود زبان گویای مردم باشند؛ اما حالا زبان و آلت دست منتقدین جهانی‌اند. وقتی رسانه‌ها زیر نظر قدرت‌های جهانی فعالیت می‌کنند، اخبار و اطلاعاتی که به ما می‌رسد، منعکس‌کننده حقیقت و صدای مردم نیست، بلکه بازتاب‌دهنده منافع آن گروه‌هاست!به عنوان مثال؛ وقتی اخبار غزه را گزارش می‌دهند، از کلمه «درگیری» استفاده می‌کنند؛ طوری که مقصر اصلی آن شناخته نمی‌شود؛ اما اگر یک اتفاق نسبتاً ناچیزی در گوشه‌ای از خاورمیانه رخ دهد، کلمات «نقض حقوق بشر» و «بحران» سر زبان ها می‌افتند.آیا مسأله فلسطین و رژیم اشغالگر صهیونیستی به یک «درگیری» مشابه است؟چقدر این کلمه واقعیت را کم‌رنگ می‌کند. فلسطینیان برای دین و سرزمین و بقای‌شان مبارزه می‌کنند و این نباید به یک «درگیری» ساده تقلیل یابد.ما انسان‌ها معمولاً اخبار را سطحی می‌خوانیم و نادیده می‌گیریم که هدف هر تیتر، بازی بزرگی در جریان است. با وجود چنین روی‌کردی اعتماد به رسانه‌ها کار دشواری است. برای درک درست از جریان‌های بین‌المللی، باید سؤال کنیم؛ این خبر از کجا آمده؟ چه کسانی از انتشار این خبر سود می‌برند؟ چه چیزهای سانسور شده است؟فراموش نکنیم که جهاد در عصر فریب، آگاهانه زندگی کردن است. یاد بگیریم اخبار را نقد کنیم، تحلیل کنیم و به دنبال مستندات و مدارک باشیم.حقیقت تلخ است؛ اما ارزشمندتر از هر دروغی است. این حقه‌بازی‌ها ممکن است برای مدتی مردم را گمراه کند، اما بیداری و آگاهی برای همیشه در سایه نمی‌ماند. رسانه‌هایی که اشغال فلسطین توسط صهیونیست‌ها را «امنیت» و دفاع و مقاومت فلسطینیان را «تروریزم» می‌نامند؛ چه انتظاری بیش از این داشته باشیم؟ما به عنوان یک مسلمان رسالتمند، اگر بخواهیم می‌توانیم به این بازی شوم خاتمه دهیم و با هوشیاری و مطالبه‌گری حقیقت اهداف منفورشان را برملا کنیم.

نویسنده: ناهید صدیقی

اشتراک گذاری
فروغ اندیشه وب‌سایت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *