چرا خداوند(ج) رجل گفت وبشر نگفت؟!

در یکی از صنف ها یا کلاس دانشگاه که تعدادی زیادی محصلین شرکت کرده بودند، دکتور مدرس راجع به قرآن سر سخن باز نموده بود. او به فصاحت و بلاغت قرآن اشاره کرد و از دقت عجیب قرآن سخن بمیان آورد و اضافه نمود اگر یک کلمه قرآن از جایش بی جا شود مفهوم اصلی را نمی رساند و حق مطلب اداء نمی شود، دکتور داشت برای این گفته اش دلیل ارائیه می نمود که یکی از محصلین (که عقیده ی سکولرستی (علمانی) داشت) بلند شد و با لحن انتقاد امیز گفت: من به این عقیده باور ندارم. من در قرآن کلمه ی را یافته ام که اگر غیر آن در جایش می بود مناسب تر و بهتر بود. او در مثال آیه ( ماجعل الله لرجل من قلبین فی جوفه ) ترجمه: خداوند هیچ مرد را دوقلب در شکم قرار نداده است.

چرا خداوند(ج) رجل گفت و بشر نگفت در حالیکه هیچ فرد بشر دارای دو قلب نیست. خواه مرد باشد یا زن؟!

در این لحظه کلاس را سکوت عجیبی فرا گرفت و تمام کلاس تدریسی چشم به دکتور مدرس دوخته بود و با بی تابی منتظر جواب قانع کننده دکتور ماندند.

سخن محصل علمانی ظاهرا جای برای انکار نداشت چون همه اطلاع دارند که نه تنها مرد بلکه زن نیز دارای دوقلب نیست وهرگز نبوده است.! پس چرا خداوند(ج) کلمه رجل ذکر نموده است؟!!

دکتور نیز در سوال فکر می کرد و میدانست که اگر خداوند(ج) او را به جوابی قادر نسازد و نتواند به محصلین جواب قانع کننده ارائیه دهد، این مسئله سبب فتنه خواهد شد و حتی اکثر محصلین اعقتداً تغییر خواهند کرد….. استاد فکر می کرد و سخت می کوشید تا به پاسخی قناعت بخش برسد، ناگاه به ذهنش خطور کرد و جوابی یافت!!! جوابی که اعجاز قرآنی بهمراه دارد  و محال است بدون تفکر عمیق در مفهوم آیات با عظمت قرآنی به چنین پاسخی رسید. دکتور به رو به محصل کرد و گفت: بلی این تنها مرد است که خداوند (ج) در جوف (شکم) او تنها یک قلب قرار داده است و محال است بیشتر از آن قرار گیرد اما زنها احیاناً در شکم شان دو قلب قرار می گیرند!! آن زمانی است که حمل بر میدارند و طفل را در شکم می پرورانند. پس در آن صورت یک قلب طفل و یک قلب خودش در شکمشان قرار می گیرد.

همه محصلین به این معجزه پرودگار در کتاب معجزه اش در بحر تعجب غرق شده بودند و می پذیرفتند که خداوند هیچ کلمه ی را در مکانی قرار نداده است مگر برای کدام حکمت ربانی خویش. و اگر کلمه ی جایگزین دیگری شود مطلب اصلی آداء نمی شود. براستی که کلام خداوند معجزه و شگفت انگیز است.

منبع : هفته نامه (  لهــــا و لــه )

ترجمه: عبدالجبار مطمئن