۱۰ نکته ضروری در سال اول ازدواج
سال اول ازدواج از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا مرحلهای محوری در مسیر زندگی زناشویی و آغاز تعیین نقشه راه برای سفر زندگی است که زوج را به هم نزدیک میکند.
سال اول ازدواج مانند نوزادی است که اولین قدمهای خود را در این دنیا برمیدارد، در میان نیاز مبرم به حمایت، ارتباط، تجربه و بالاتر از همه، طلب نعمتهای الهی.
یکی از اشتباهاتی که بسیاری از خانوادهها مرتکب میشوند، محدود کردن حمایت از زوجهای تازه ازدواج کرده به کمکهای مالی و حمایتهای مادی است، بدون اینکه به اهمیت حمایتهای روانی و اخلاقی پی ببرند و خود را ملزم به مشاوره و راهنمایی آنها، حفظ اسرار و حل اختلافاتشان، به ویژه در طول سال اول زندگی مشترک، بدانند.
نقشه راه برای زوجهای متاهل
این خطوط، نقشه راهی از نیازهای هر زوج در طول سال اول را در اختیار شما قرار میدهند. این نقشه شامل چندین طرح کلی است که الزامات و نقشهای هر دو طرف در رابطه را مشخص میکند، از جمله:
اول: واقعبینی، کنار گذاشتن آرمانگرایی و پذیرفتن اینکه شریک زندگیتان نقصهایی دارد و اشتباه میکند و دوران نامزدی با مرحله ازدواج متفاوت خواهد بود، زیرا هر کسی در عادات روزانه، غذا خوردن، صحبت کردن، خوابیدن، بهداشت و سایر جنبههای زندگی، چهره واقعی خود را نشان میدهد.
دوم: انعطافپذیری؛ که گام بعدی پس از واقعبینی است. یک شبه هر یک از طرفین سبک زندگی خود را تغییر نخواهند داد. بلکه به یک دوره گذار نیاز است تا دو سبک زندگی متفاوت زیر یک سقف، بدون خودسری، لجاجت یا تحمیل نظر بر دیگری، ادغام شوند.
سوم: استقلال، و حفظ حریم زندگی جدید از دخالت دیگران، به ویژه خانواده، اقوام و دوستان، و اینکه هم زن و هم شوهر احساس کنند که خانه شان از درون اداره می شود و نه از بیرون، و اسرار شخصی شان از دیوارهای خانه فراتر نمی رود، بلکه به اتاق خواب راه پیدا می کند.
چهارم: احترام؛ این یک عنصر کلیدی است که محبت و دلسوزی را بین همسران برقرار میکند، بدون اینکه صدایشان را بالا ببرند، یا به عزت و کرامتشان آسیب بزنند، یا به خانواده توهین کنند. این یک ارزش متقابل بین دو طرف و پایه محکمی در مسیر سعادت زناشویی است.
پنجم: افشاگری؛ یعنی صراحت در مورد مسائل خانه و مالی، به ویژه مخارج ماهانه، نحوه مدیریت هزینه ها، امکان پس انداز و مشخص شدن مسئولیت های مالی هر یک از طرفین، به منظور جلوگیری از اختلافات مالی در مورد بودجه خانه و حقوق زن یا شوهر.
ششم: اولویتبندی و تعریف اهداف، مسئولیتها و نقشهای زوجین؛ خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی، مطابق با آنچه برای زوجین مناسب است، و نه بر اساس نتایج مقایسه با تجربیات دیگران، یا تحت تأثیر دنیای «رسانههای اجتماعی».
هفتم: درمان؛ یعنی حل مشکلات، جلوگیری از تشدید مشکل، تمرکز بر مشکل و نه شخص، تعریف دقیق آن، تحلیل علل آن، ریشهکن کردن ریشههای آن و همکاری تیمی برای غلبه بر بحران، به جای متهم کردن یک طرف یا مسئول دانستن صرف او.
هشتم: گذشت، مدارا، چشمپوشی از اشتباهات و عذرخواهی در صورت اشتباه. این یکی از چیزهایی است که زندگی زناشویی را از بدبختی، نزاع، جدایی، ترک و طلاق نجات میدهد، مشروط بر اینکه از سکوت تنبیهی و لال بودن زناشویی اجتناب شود. هر یک از طرفین باید به خاطر داشته باشند که ازدواج پیمانی محکم است که شعار آن مودت و رحمت است، همانطور که خداوند متعال میفرماید: « و از نشانههای او این است که از جنس خودتان برای شما همسرانی آفرید تا در کنار آنها آرامش یابید و بین شما مودت و رحمت قرار داد. » (روم: ۲۱ )
نهم: مدیریت زمان، ایجاد تعادل بین زمان کار و زمان با هم بودن، دوری از هیاهوی زندگی مادی، رهایی از زندگی و فشارهای معیشتی، اختصاص زمانی روزانه برای گفتگو، و زمانی دیگر برای رابطه زناشویی، در میان فضایی سرشار از تفاهم، عشق و شادی.
دهم: معنویت؛ که منظور ما از آن جنبه ایمانی و معنوی است و آن آخرین مرحله و اولین سنگ بنای آن است؛ طلب توفیق از خداوند ( إِنَّ اللَّهَ خَیْرُ الْوَکِیِّینَ ) (یوسف: ۶۴) و اقامت در جوار خدای متعال و پر کردن خانه و دل با ذکر و قرآن، زیرا این است که خانهها آباد و دلها شاد میشود. خداوند متعال فرمود: ( أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ) (رعد: ۲۸) .
نویسنده: اسلام محمود
واحدترجمه:فروغ اندیشه
